نازگلم:فاصله ی دو نسل چنان محسوس است که والدین حرفهای بچه ها را که همانند آسمون خدا رنگ و وارنگ هست رو به قول جووونا نمی گیرن و بلعکس!!!

ولی گاهی با اختراعات و اکتشافات عصر کنونی می شود فاصله ها رو از بین برد.مثل هواپیما و.....

پس اگه بخواهیم می توانیم  فاصله ی اندیشه را بین خودمون بی رنگ کنیم. البته این تلاش هر دو نسل را می طلبد

نازی مامان:گاهی پیش می آید همه دورو برت را گرفتن ولی بازم احساس می کنی هیچکس را برای شنیدن نداری اون موقع  به اعتقادات خودت مراجعه کن.می بینی اون طوری که فکر کردی نیست.  اونجاست که توکل رو پیش رو بیار  و باور کن بزرگترین مشکلات و گرفتاری ها واست هیچی نیست و این امر به من ثابت شده.   هر چیزی رو که خدا ازت گرفته و یا به تو نداده آه نکش و چیزی نگو.

بدون  اونیکه بالا سرته بهترین ها رو  به تو خواهد داد که حتی فکرش و هم نمی کنی آرزو ها رسیدنی هستن فقط با دنیا نجنگ که دنیا با تو می جنگه.

پشت کار و اعتماد به نفس رو پیشه کن .رسیدن ثانیه ای و زود گذر به چیزای نرسیدنی گاهی عواقب نا خوشایندی در بر دارد که مطلوب نیست .نمی دونم نسل تو آرزو رو در چه می بیند .در ماشین تحصیلات پست  موقعیت اجتماعی(اینها که با تلاش و پشتکار به دست میاد)

اما ........

آرزو برای من تجربه ی یک زندگی پر از آرامش که در سفره ی آن نان و پنیر و ریحان و کماج خودنمایی می کند  هست که در کنار سفره شکوفایی گلی مثل تو که با خنده هاش عطر گل یاس را در باغچه ی زندگیم معطر می نماید.آرزو همین الان هم در دست های توست اما باید از راهش مسیری رو طی کنی  تا بهش برسی:

ای کاش پرنده بودم و پر می کشیدم

بر  قله ی سبز آرزوها

با دلی پر از مهر و صفا

سر می کشیدم

بر ممرز و کاج و راش شیرگاه*(اسامی چند درخت که در این نواحی رویش می کنند)

بر گل بوته های سبز زیبا

بر دامنه های برف کوه ها

لطف و کرم حق مددی کرد

به من مسکین مولا

رستم زغم و غصه ی دنیا

علی مولا علی مولا....................

                                                           یا حق