چشم ظاهر کاراست  

چشم دل آخرکجاست

هرکجامن می روم

کوه هست و صحرا

دل به بیراه می زنم

موج هست ودریا

دل به دریا می کشم ای نازنینم

چشم به صحرا می برم ای مه جبینم

 فکرم به طبیعت وچهار فصل آن مشغول شده بود که تکرار درش وجود ندارد وهر فصلی که می خواهد

خستمون کند فصل دیگری آغاز می شود شاید طبیعت بازبون بی زبونی نشان می دهد که مکرر نباشیم

که ناگهان فاکسی به دستم رسید جهت عزیمت به ماموریت آموزشی به شهرستان نور ...

بابا ای ول سوژه خودش آمد سراغم چه کنم قلم بدست گرفتم از جنگل ورنگ سبزوداع کردم وخودم را

برای دریا وآب آبی آماده .

یه کم ازاین دلم بگم نه شاعره نه نویسنده مثل چشمه هست یهو جریان پیدا می کنه وبهم میگه به

وزن وقافیه وصنایع بدیعی کاری نداشته باش بگذار برای بزرگان .

کسی نمی آید ازچشمه ایراد بگیرد چون کوچک هست به چشم نمی آید دلش خوشه گهگاهی عابری

می آید دستو صورتش را می شوره .

ای کاش       ای کاش

بودم ستاره ای در آسمون

یا که باد یا آب روون

تابشویم غصه هاتو آروم

حیف صدحیف

نه اینم نه آن

با تو پر می کشم همچو ساری

دل به دریا می کشم همچو قناری

بی تو ای آبی عاشق

بی تو ای دشت شقایق

بی تو من هیچم وهیچ

سبدی می بافم از جنس محبت

می روم هی می روم تاقله ی کوه

می گذارم درسبد

گلبوته ی عشقو آرزو

اما بی تو ساحلی گم کرده راهم

مریم خاوری نژاد************ شهرستان نور